เอาภาษาภูไทมาฝากค่ะ
คำภาษาภูไท ความหมาย
ก้อมี้ ถ่านไม้
ขี้ซีก น้ำครำที่เราใช้ภายในบ้าน, น้ำเสีย
กิ๋นกะพะ กินแต่กับข้าว ข้าวไม่กิน
เมะ แม่, ยาย , ย่า
โพะ พ่อ , ตา , ปู่
เยบ เหยียบ
แห้ม ตัวร้อนเป็นไข้
แว้น กระจกเงา
จ้อง ร่ม
จอง ทัพพี
โบง ช้อน
โจก แก้วใบใหญ่
จอก แก้วใบเล็ก
โก๋ง ห้องข้างในบ้าน
โข สะพาน
ไม่ฟอย ไม้กวาด
สะแนน แคร่
มะเขอ มะเขือ
หยะคู พระ
ลุ๊ ลูก
เยอะ อยาก
มิได่ ไม่ได้
มิมี ไม่มี
เหม่อ ใหม่
ไปเลอ ไปไหน
เอ็ดเผออยู่ ทำอะไรอยู่
ฮ้าม ข้าม
เมิง เมือง
มะคิด พริก
มะสะลี ข้าวโพด
เมอร์เฮริ์น กลับบ้าน
โหซิเคอ ตะไคร้
วันนี้ก็แค่นี้ก่อนนะค่ะ แล้วจะมาเพิ่มอีกค่ะ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น